Catrien Bouman   Tz'oe
Home Ontaarden Het paleis Een sprookje Korte verhalen Auteur
           

A la cuisine

"Niet zeuren, kauwen met die kaken!", maan ik mijn kinderen gedachteloos aan, wanneer ze zich beklagen over het gebrek aan kwaliteit van het eten.

De Franse keuken is dus niet de reden waarom wij al twaalf jaar, iedere zomer voor drie weken, naar Frankrijk vertrekken. Koken tijdens het kamperen wordt er echt niet gemakkelijker van. Op een twee pits kooktoestelletje zie je mij geen escarcots, crème brulee of coq au vin maken.

Sommigen noemen het gezellig om op ‘rugpijnhoogte’ van het opklaptafeltje uien, paprika’s en champignons te snijden, maar mij doe je daar geen plezier mee. Het heeft iets knulligs. Ik mis de ruimte en de hoogte van mijn aanrechtblad. En ik mis een straal warm water wanneer ik even mijn handen wil afspoelen.

Wij eten patat, pizza en kant-en-klaar maaltijden. En het zijn de kant-en-klaar maaltijden waar de kinderen het meest tegen protesteren. ‘Voeg de instant massa uit een zakje toe aan 500 ml kokend water, acht minuten tegen de kook aanhouden en af en toe even roeren.’ Als variatie doe ik er wel eens vruchten uit blik bij.

In de afgelopen jaren hebben wij de kampeeruitrusting om ons heen zien veranderen. Tenten, campers en caravans werden steeds groter en luxer. En ook alles wat erbij hoort. Met verbazing keek ik naar een complete kast met kledinghangers die uit een vouwwagen werd gehaald. Zo’n  walk-in closet heb ik thuis niet eens.

Een paar jaar geleden deden wij ook mee met de trend en namen een oude tuintafel mee. Op de tafel zette ik ’s avonds mijn twee pitskooktoestel en zie daar… mijn mobiele kookeiland. Ik heb er nog een foto van. De maaltijden breidde ik uit naar stokbroodjes hamburger met sla, tomaat en ui. En voor de afwisseling een stokbroodje bokworst met sla, tomaat en komkommer. Maar ook dit ging de kinderen na drie weken vervelen en daarom kwam op een gegeven moment vanzelf weer de woorden: niet zeuren, kauwen met die kaken. De jongens weten niet beter en kennen mij ook niet anders.

Omdat wij wat ouder worden en meer behoefte krijgen aan comfort (en echt niet omdat wij trend gevoelig zijn) hebben we voor de zomervakantie een vouwwagen aangeschaft. En nu wil het toeval dat er een speciale box op de dissel zit waar een complete keuken in past. Een speciaal tafeltje boven de dissel is bijna op sta-hoogte. De kinderen, zo goed als volwassen, gaan voor de laatste keer mee. Ik heb me drie weken uitgesloofd op het eten en ik heb niet een keer de traditionele woorden uit hoeven spreken. Sterker nog, ik kreeg zelfs een spaarzaam complimentje van de jeugd. Hollandse spekpannenkoeken zonder klonten in het beslag, verse pasta met zelfgemaakte Italiaanse bolognesesaus en gebakken aardappelen met Mediterrane kruiden.

Een probleem hebben we er wel bij gekregen, iets waar wij anderen wel eens over hoorden klagen, maar waar wij nooit last van hadden. Dat zijn de extra kilo’s die we thuis weer kwijt moeten zien te raken.
(augustus 2013, ingestuurd voor de zomercolumn van de Leeuwarder Courant)

terug...