Catrien Bouman   Tz'oe
Home Ontaarden Het paleis Een sprookje Korte verhalen Auteur
           

Fluitconcert

Een jonge vrouw komt voor haar laatste chemokuur. Op haar hoofd draagt ze een shawl zoals Erykah Baduh in het begin van haar carrière deed. Deze Amerikaanse Rhythm and Blues zangeres droeg torenhoge en kleurrijke headwraps die haar een krachtig aanzien gaven. De jonge vrouw draagt het met minstens zoveel elan en het geeft ook haar de uitstraling van een Empress.

Als ik een infuusnaaldje in haar arm prik start een meegekomen vriendin een gesprek om de jonge vrouw af te leiden.
"Opvallend dat je wenkbrauwen niet zijn uitgevallen."
De vrouw geeft aan dat zij naar de workshop ‘Look Good Feel Better’ is geweest. Daar heeft zij praktische informatie gekregen over uiterlijke verzorging bij kanker.
"Met een sjabloon en potlood teken ik ze bij."
"Dus je bent een gediplomeerd patiënt", antwoordt haar vriendin. Drie medepatiënten en hun familieleden luisteren geamuseerd mee.

Ondertussen sluit ik het infuus aan en plak de canule af.
"Ik kwam er opgedirkt vandaan", vertelt de vrouw en richt zich tot alle mensen in de behandelruimte, "met meer make-up dan ik gewend ben. Ik fietste naar huis en onderweg waren er twee jongens die zich omdraaiden en naar me floten."
Er volgt gelach en bewonderend commentaar.

Ik ga verder met mijn werkzaamheden.
De jonge vrouw vraagt belangstellend aan de man in de behandelstoel tegenover haar hoe het met hem gaat. Ze hebben elkaar hier vaker ontmoet. Hij is klein en gedrongen. Zijn hoofd zit vol rimpels en naast zijn stoel staat een rollator. Hij ontketent een lachsalvo bij het gezelschap met zijn vermakelijke antwoord: "Kon ik nog maar fluiten…"

(februari, 2014)

terug...